Showing posts with label αγωνία. Show all posts
Showing posts with label αγωνία. Show all posts

Monday, November 10, 2008

Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

Εγώ

(1913)





























Ακούστε!

Αν τ' αστέρια λάμπουν

σημαίνει πως κάποιος τα 'χει ανάγκη;
σημαίνει πως κάποιος θέλει να υπάρχουν;

σημαίνει πως κάποιος ονομάζει τα φλέματα τούτα
μαργαριτάρια;

Και ρίχνεται

στις ανεμοθύελες της μεσημεριανής σκόνης,

ξεσπάει στο θεό,
φοβάται πως άργησε,
κλαίει,
φιλάει το ροζιασμένο χέρι του,
παρακαλεί,

ζητά να υπάρχει πάντα τ' αστέρι!-

ορκίζεται -
πως δεν αντέχει άλλο αυτό το άναστρο μαρτύριο!


Και μετά
βαδίζει μεσ' την αγωνία,
μα στους άλλους κάνει τον ήρεμο.
Σε κάποιον λέει:

"Εντάξει είσαι τώρα;
Δεν φοβάσαι;
Ναι;!"
Ακούστε!

Αν τ' αστέρια
λάμπουν-

σημαίνει πως κάποιος τα' χει ανάγκη;

σημαίνει πως είναι απαραίτητο

κάθε βράδι
πάνω απ' τις στέγες

ν' ανάβει τουλάχιστον ένα αστέρι;!




(μετάφραση απ' τα ρώσικα:Μαρία Τσαντσάνογλου
(διευθύντρια Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης-
Συλλογή Κωστάκη).